Vragen aan Generaal-Majoor Neirinckx

 

  1. U vertelde dat de Dir-med bepaald wordt volgens een beurtrol van wachten. Daarnaast wordt er voor elke regio een ziekenhuis bepaald dat direct verbonden is met de ramp in die regio (zoals Gasthuisberg met Zaventem). 

 
  • Neen, er is theoretisch GEEN ZH die direct verbonden is met (of gelinkt aan) een ramp.
  • Ieder ZH kan er wel een (al dan niet verschillende) rol in spelen;
  • toch, in bepaalde BNIP’s kan er wel op voorhand bepaald worden wie een specifieke functie krijgt .
 
  • Nu als ik mij niet vergis, lagen de aanslagen in Zaventem en in de metro op 22 maart in een verschillende regio met dus een verschillend Dir-med(?) (ja) en een verschillend verbonden ziekenhuis(?). (JA voor het MHKA en Zaventem, NEEN voor Maelbeek) Wat zou er moeten gebeuren als er 2 zulke rampen gebeuren in dezelfde regio?
 
  • Zeer interessant discussiepunt: hier komen we tot de limiet van de (huidige) theorie:
  • op 22 Maart 16 ging het om een “MULTI-SITE” situatie.
  • Daarvoor hadden we de lessen van de aanslagen in Parijs in Nov 15 uitgewerkt en getraind.
  • De Franse collega’s hebben het nu “l’organisation en camembert, avec plusieurs portions” (een cirkel, ramp als centraal punt, een aantal ZH per portie van de kaas) en vooral, niet aangetaste zones moeten hun ZH behouden als “strategic reserve’

Er zijn inderdaad twee opties:

  • ofwel ieder DirMed behandelt zijn eigen situatie, en beide moeten onder elkaar communiceren en overleggen; zeker voor het luik “regulatie” (= het verdelen en het vervoeren van patiënten naar de ZH)
  • ofwel moet men een soort van Super-DirMed aanduiden die de synthese van beide sites maakt…
  • Maar ik zal hier stoppen, daar dit ons te ver zal brengen…
  • Maar een zeer pertinente vraag (!), die later in de cursussen rampenmanagement behandeld zal worden. 

 

 

Ik had nog een vraag in verband met de oefeningen waar u het over had als 4e puntje van de dia “how can you improve your skills…?”. Vanaf wanneer kunnen geneeskunde studenten daar aan meedoen? 

  • Geen regels theoretisch opgelegd.

  • Alles hangt van de organisatoren af, rekening houdend met hun trainingsobjectieven (zie op de website VG voor ZNP: ik heb een e-learning over het organiseren van oefeningen uitgewerkt.

En waar kunnen we daar meer informatie over vinden? Alvast bedankt!

  • De arts diensthoofd van de spoeddienst van uw ZH is m.i. de best geplaatst

 

  1. Hoe veel tijd neemt die eerste ‘discussion with Dir’s of disciplines’ in beslag? 

  • Motorkapoverleg moet ‘compleet’ zijn; dus naargelang de complexiteit van de ramp en de ervaring van de Dir’s, kan dit snel uitgevoerd worden;

  • en indien nodig (evolutie, bijkomende risico’s, aankomst van versterking, …), meerdere keer herhaald…

Uit de lezing maak ik op dat dit zeker moet gebeuren voordat men begint aan het stabiliseren van slachtoffers. 

  • Inderdaad, dit is HET werk van de eerste arts ter plaatse tot de aankomst van Dir D2.

 

Het lijkt me een zeer moeilijke en stresserende taak om dit grondig en correct uit te voeren wanneer er rond je patiënten liggen dood te bloeden.

  • Uw opdracht: ORGANISEREN om meer patiënten te kunnen redden… indien niet gedaan => meer doden…

    • Inderdaad, zeker niet evident maar broodnodig

  • Na uw verkenning + “medical assessment” is het ook uw taak om richtlijnen aan ambulancier/brandweerlui/politieman om waar nodig bvb knelverbanden laten aanleggen…

    • ze zouden effectief een specifieke cursus voor “immediate buddy care” moeten volgen.

  • Bij Defensie is ieder soldaat in “Tactical Combat Casualty Care, TCCC of TC3” door onze militaire competentiecentrum van de Medische Component opgeleid

    • … met zo’n cursus redden we heel wat trauma-patiënten die doodbloeden.

    • Op “PubMed” vindt u veel referenties over TCCC en “massive hemorrage + airways management” for non MD nor nurses (The Ten Platinum Minutes).

 

 

  1. Welke activiteiten onderneemt u op een gewone werkdag? Hoe ziet uw werkdag eruit en wat houdt uw werk precies in? 

Zeer interessante vraag… die mij verplicht mijn “time-management processes” te herzien 😊.

Sinds mijn aanstelling als Commandant van de Medische Component heb ik mijn klinische activiteiten moeten stopzetten.

  • Tijdens mijn woon-werk verplaatsing (met chauffeur) begint mijn werkdag met het lezen van de emails/berichten/news van de nacht (national en international).

  • Onderweg begint de eerste coordinatie en met de Stafchef van de Medische Component via VTC of Tf;

    • Aandachtspunten: de medische situatie in de BEL detachementen in het buitenland

  • Bij Defensie organiseert men onze werkweken volgens een “Battle Rhythm” die de klassieke coördinaties onder bepaalde diensten regelt, bijvoorbeeld

    • Update van de ongoing operaties (om de week)

    • Coördinatie over financiën/personeel/materieel/…

    • Meetings met FOD Volksgezondheid en andere partners,

  • Als “Commandant” (niet de graad, maar wel de verantwoordelijkheid 😊) besteed ik ook wat aandacht aan “people management” met afspraken, bezoeken, discussies met mijn medewerkers.

Houdt u zich ook bezig met ramp(situaties) in het buitenland?

  • Niet onmiddellijk als “intervenant”, wel als “advisor” voor collegae die het mij vragen

  • Ik ben ook de Deputy Secretary General of the International Committee of Military Medicine dat 120 landen bevat, vertegenwoordigd door hun militaire medische diensten

  • Maar ik ben zeker geen expert in deze materie (in de zin van de Corona-voorbeelden😊😊); ik heb wel een aantal jaren ervaring opgedaan…

 

 

Vragen aan Prof. Dr. Sabbe

 

  1. Gaat elke spoedarts regelmatig mee met de MUG of is dit de taak van spoedartsen die hier specifiek voor aangeduid zijn?

 

Elke spoedarts moet alle taken uitvoeren in onderlinge afspraak met het team.

 

  1. Wat zijn enkele kwaliteiten die specifiek een urgentie-arts nodig heeft?

 

Een brede interesse, stressbestendig, kunnen leven in een georganiseerde chaos en houden van variatie

 

  1. Als spoedarts zorg je voor de acute opvang. Daarna gaan de patiënten in het beste geval naar huis, of worden ze overgebracht naar intensieve zorgen of een andere afdeling. Is het niet frustrerend dat je de evolutie bij de patiënten niet kan volgen en te weten ‘hoe het afloopt’, zeker bij specifieke pathologieën? 

 

In deze tijden loopt het medisch dossier elektronisch, dus je kan steeds nakijken wat er verder gebeurde met de patiënten die je aandacht trokken.

 

  1. U spreekt bij de 4S’en over de verschillende productielijnen die ze hebben of invoeren in de spoedgevallendienst. Wat is de voornaamste reden om via tracks te werken? Want in mijn opzicht betekent dit dat wanneer vb. een kind een ernstig letsel heeft opgelopen langer moet rijden naar een spoed met een pediatrische track? 

 

Er is aangetoond dat voldoende blootstelling aan specifieke pathologie de kwaliteit van zorg ten goede komt.

 

  1. Met hoeveel artsen en verpleegkundigen staan jullie per shift op de spoedgevallendienst in UZ Leuven? En hoe lang duren deze shiften en hoelang werk je per dag? Werken jullie ook met wachten? 

 

Het UZ leuven is een slecht vergelijkingspunt. Minimaal moet er één arts en twee verpleegkundigen aanwezig zijn. In het UZ is dit minimaal 8 verpleegkundigen en 6 artsen in opleiding. Verpleegkundigen werken in een drie shifts systeem (vroeg, laat en nacht). Artsen meestal in een twee shiften systeem. En dit in een 24/7 bezetting.

 

Vragen aan Dr. De Raes

 
  1. Ben je als militaire arts het merendeel op missie in het buitenland of is dit ongeveer gelijk verdeeld met de tijd in België en het werk hier op de spoedafdeling?

 

Ingewikkelde regeling 🙂 Normaliter 2 maanden op buitenlandse missie en daarnaast in totaal 6 weken ondersteunen van oefeningen/training (is ook regelmatig in het buitenland, maar zijn kortere periodes van huis). Maar dit is dus sterk afhankelijk van de operationele en de persoonlijke agenda. Doordat ik dit jaar een cursus volg, sta ik bv nergens ingepland. Verder krijgen we 60 werkdagen ‘dienstontheffing’ om op een dienst spoedgevallen te werken. Sommige collega’s opteren om ook tijdens hun verlof (we beschikken over 45 dagen verlof) of in het weekend wat extra wachten te doen. 

 

  1. Geachte dr. De Raes,

Ik ben studente geneeskunde in de 2de Bachelor. Ik ben gefascineerd door uw loopbaan als militair arts en zou graag een gelijkaardig carrière pad bewandelen. Naast student ben ik een fervent hockeyspeler en heb dus nog geen tijd voor de activiteiten van de KMS in het weekend. Zijn er andere manieren om me voor te bereiden op een carrière als arts binnen defensie die u kan aanraden?

 

Vooral sportief bezig blijven en goed blijven studeren 😉  Indien je pas na je afstuderen bij Defensie wil komen werken, dan hou je er best rekening mee dat we op zoek zijn naar bepaalde profielen: spoedarts, huisarts, chirurgie, anesthesie, oftalmologie, NKO etc. Als je heel graag pediater wil worden, dan vrees ik je in het leger niet veel kan komen doen. Probeer eens een stage te doen in een andere taal, we hechten veel belang aan een goede talenkennis. Goed functioneren in een team is ook een enorme meerwaarde. 

 

  1. Hoe ziet een week er bij jou uit als je in België bent?

 

Heel variabel! De verschillende agenda’s op elkaar afstemmen is een uitdaging. Ruwweg kan je zeggen dat ik 3 dagen per week in de kazerne werk (ik leg me daar vooral toe op beleid en operationele inzet met oa training van personeel, er zijn collega’s die consultatie doen voor de militairen), naast 2 shiften op Spoed. Maar in de vakantieperioden werk ik bv meer op Spoed om de verlofperiodes van collega’s mee op te vangen. Een aantal keer per jaar dienen we ook te zetelen in allerhande commissies.  Of we volgen een cursus, de voorbije week heb ik bijvoorbeeld een hele week wereldpolitiek onderwezen gekregen. 

 

  1. Het is een heel gevarieerde job/passie die veel tijd in beslag neemt. Je moet van alle markten thuis zijn en de geneeskunde evolueert zo snel waardoor je voortdurend moet blijven leren op verschillende vlakken. Hoe combineer je al die dingen? Houd je ook een beetje tijd over voor jezelf?

Correcte analyse. Het is allesbehalve evident om al de competenties te onderhouden en dit vormt de grootste uitdaging binnen onze stiel. Wij hebben een uitzonderlijk goede band onder de collega’s en staan altijd klaar om elkaar te helpen of bij te springen waar nodig. Voor mij is het ook wel een hele tijd een way of life geweest waar ik doelbewust voor gekozen heb en waardoor ik echt fantastische ervaringen heb opgedaan. Ik heb het wel steeds kunnen combineren met een druk sociaal leven, sport en veel reizen. Heel weinig avonden op de zetel doorgebracht denk ik vooral 😉  Met ouder worden ben ik wel al wat rustiger geworden en ik kan nu ook wel echt genieten van een regelmatiger leven. 

  1. Is het mogelijk om als burger-arts (als spoedarts) mee op missie van het leger te gaan? Wat zijn juist de stappen dat je nog moet nemen, eens afgestudeerd als arts in burger, om urgentiearts bij het Belgisch leger te zijn?  

Je moet echt militair getraind zijn om mee te gaan om missie, aangezien het belangrijk is dat je begrijpt wat ze aan het doen zijn en nog belangrijker: dat je zeker niet in de weg gaat lopen als er iets fout gaat. We beschikken wel over reservisten, dit zijn burgerartsen die een korte militaire training hebben gevolgd en een paar dagen per jaar ons komen versterken op de kazerne. Meer info kan je hier terug vinden: https://www.mil.be/nl/werken-bij-defensie/reservisten-bij-defensie/

 

  1. Is het niet beangstigend om als spoedarts soms te moeten werken in gebieden waar het nogal onrustig is? Heeft u geen schrik dat er u zelf iets zou overkomen?

Vreemd genoeg heb ik hier meer schrik dat er mij iets zou overkomen dan op zending. Daar ben je immers constant alert en omringd door professionals waarbij je telkens risico’s aan het afwegen bent. Hier heb ik al zo vaak beroepsmatig mensen zien sterven die het absoluut niet hadden zien aankomen, het zit altijd in een klein hoekje. Zoals bv op de fiets stappen en dan omver gereden worden door een dronken bestuurder. Dat domweg sterven boezemt mij echt veel meer angst in dan te sterven op opdracht waarbij ik bewust risico neem voor een hoger doel na te streven.